Kurs świadectwa energetyczne

Zapraszamy wszystkich chętnych do uczestnictwa w szkoleniu dla osób ubiegających się o nadanie uprawnień do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej budynku, lokalu mieszkalnego oraz części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno - użytkową.

Ukończenie kursu i zdanie egzaminu w Ministerstwie Infrastruktury będzie dawało możliwość sporządzania świadectwa energetycznego budynku.

Zdobyte uprawnienia mogą być dodatkowym źródłem dochodów dla osób związanych z budownictwem lub nieruchomościami.

Kursy organizowane są w Warszawie.
Szczegółowe informacje o kursach i zapisach znajdą Państwo w zakładce Kurs świadectwa energetyczne.

Kolejna edycja szkolenia rozpoczyna się 14 lutego 2009. Zapraszamy również do pozostałych grup.
Zakres programowy kursu oraz sposób przeprowadzania szkolenia i egzaminów określa Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 21 stycznia 2008 r. (Dz. U. Nr 17, poz. 104).

Zużycie energii w budynku ze świadectwem energetycznym

W procesie obliczeniowym świadectwa energetycznego nasz dom będzie porównywany z budynkiem standardowym, czyli spełniającym wymagania rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (z 6 listopada 2008 r.). Jego przegrody zewnętrzne mieszczą się w normach izolacyjności cieplnej i spełnione są inne szczegółowe wymagania WT2008 lub wartość wskaźnika określającego zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną (EP) jest mniejsza od określonej wartości granicznej wskazanej na suwaku na pierwszej stronie świadectwa. W nowym rozporządzeniu maksymalne wartości współczynników przenikania ciepła U dla niektórych przegród zewnętrznych w porównaniu z poprzednimi wymogami zostały zmniejszone (zaostrzone). Jednocześnie jednak zrezygnowano z uwzględnienia wpływu mostków cieplnych na izolacyjność przegrody. Oznacza to, że rzeczywisty współczynnik przenikania ciepła z uwzględnieniem wpływu mostków cieplnych może być znacznie gorszy niż wymagany. Przykładowo izolacyjność cieplna ściany zewnętrznej z otworami okiennymi może się pogorszyć o 0,05 W/m2/K, a ściany z otworami balkonowymi i loggiami o 0,15 W/m2/K. W nowych przepisach nie ma rozgraniczenia na wymagania zależnie od budowy ścian. Takie same wymogi stawiane są ścianom jedno i dwuwarstwowym. Zmieniono też wymagania dotyczące izolacyjności okien. W budynku standardowym jest wentylacja grawitacyjna, a dopływ powietrza zewnętrznego powinien być zapewniony przez urządzenia nawiewne. Zastosowanie odzysku ciepła jest wymagane dopiero wtedy, gdy strumień powietrza wentylacyjnego jest większy niż 2000 m3/h. Poza tym w rozporządzeniu pojawiło się zalecenie sprawdzenia szczelności budynku. Dla budynku z wentylacją grawitacyjną wymagana ilość wymian jest mniejsza niż 3,0 h^(-1) a dla budynków z wentylacją mechaniczną mniejsza niż 1,5 h^(-1). Oznacza to, że przy wytworzonej między wnętrzem a zewnętrzem domu różnicy ciśnienia 50 Pa w ciągu godziny przez wszystkie szczeliny w domu nie powinien przepłynąć większy strumień powietrza niż odpowiednio trzykrotność albo półtorakrotność kubatury wewnętrznej domu.

Jakie będzie zapotrzebowanie na energię pierwotną do celów grzewczych budynków, które spełniają standard oznaczony WT2008?
Może ono wynosić od 73 do 149,5 kWh/m2/rok. Na świadectwie wartość będzie wyższa, ponieważ oprócz zapotrzebowania na energię do celów grzewczych uwzględnia ona przygotowywanie ciepłej wody użytkowej i pracę napędów, ewentualnie klimatyzację i oświetlenie. Jednak należy zwrócić uwagę na to, że górna granica EP dla konkretnego budynku jest określona przez jego współczynnik kształtu - stosunek A/Ve (powierzchni przegród zewnętrznych do kubatury ogrzewanej). Współczynnik ten mówi o bryle domu. Im A/Ve mniejsze, tym budynek bardziej zwarty i tym lepiej dla jego gospodarki energetycznej. Rozporządzenie różnicuje wymagania przy współczynnikach kształtu na trzech poziomach:
- dla A/Ve mniejszego lub równego 0,2;
- dla A/Ve należącego do przedziału od 0,2 do 1,05;
- dla A/Ve równego i większego niż 1,05.
Im mniej opłacalna z punktu widzenia energooszczędności bryła domu, tym wymagania przepisów są łagodniejsze - EP może być wyższe. Wartości EP podane w rozporządzeniu dotyczącym warunków technicznych są uzależnione nie tylko od kształtu budynku, ale między innymi także od zapotrzebowania na energię pierwotną potrzebną do przygotowywania ciepłej wody użytkowej. Co ciekawe, zapotrzebowanie to jest uzależnione od powierzchni ogrzewanej budynku, a nie od liczby mieszkańców domu!

Czy budynkom modernizowanym będą stawiane takie same wymagania jak nowo budowanym?
Nie. Dla takich budynków sprecyzowano łagodniejsze wymagania. Jeżeli budynek był modernizowany, to zgodnie z wymaganiami technicznymi może mieć do 15% wyższy średni współczynnik przenikania ciepła osłony budynku i o nie więcej niż 15% wyższe zapotrzebowanie na energię pierwotną niż nowy budynek o takim samym współczynniku kształtu i powierzchni przegród.

Kiedy dom uzyska gorszą ocenę niż standard WT?
Nie tylko wtedy, gdy będzie miał źle zaizolowane przegrody, ale także w sytuacji, kiedy będzie miał słabe źródło energii. Jeśli ktoś ogrzewa swój dom energią elektryczną, to automatycznie zapotrzebowanie na energię pierwotną ma blisko trzy razy wyższe niż przy ogrzewaniu węglem, gazem czy olejem opałowym. W starych domach z reguły zapotrzebowanie na energię grzewczą jest duże, na przykład 200 kWh/m2/rok, do tego trzeba dodać energię potrzebną do przygotowywania ciepłej wody użytkowej - około 35 kWh/m2/rok. Otrzymaną sumę należy podzielić przez sprawność systemu - przykładowo 80%. W ten sposób otrzymujemy około 300 kWh/m2/rok energii końcowej. Jeżeli taki dom jest ogrzewany węglem, to zapotrzebowanie energii pierwotnej będzie na poziomie 330 kWh/m2/rok. Jeśli będzie ogrzewany prądem - aż 900 kWh/m2/rok. Przy żadnym z wymienionych sposobów ogrzewania nie spełni on standardowych wymagań. Może im sprostać jedynie wtedy, gdy będzie ogrzewany biomasą (na przykład peletami) - wtedy jego zapotrzebowanie na energię pierwotną spadnie do 60 kWh/m2/rok, choć koszty ogrzewania nadal będą wysokie!

Czy można wybudować dom, który nie spełni wymagań stawianych przez standard WT?
Nie, architekt na etapie projektowania budynku musi wyliczyć wskaźniki określone przez rozporządzenie. Będzie musiał sprawdzić, czy warunki techniczne są spełnione.

Jakie wartości energii pierwotnej i końcowej mogą mieć domy jednorodzinne wznoszone w różnych latach?
Porównajmy, jakie wartości znalazłyby się w świadectwach energetycznych wystawionych domom z lat 70., 80., 90. i wybudowanym obecnie, przyjmując, że spełniały wymagania normowe obowiązujące w czasie ich wznoszenia. Aby porównanie było miarodajne, wszystkie budynki mają taką samą powierzchnię - 100 m2 - i współczynnik kształtu A/Ve=0,6. Poza tym w każdym mieszkają cztery osoby. Żaden z domów nie był modernizowany. Wszystkie są ogrzewane kotłami gazowymi, ale sprawność systemów grzewczych jest różna - im budynek jest starszy, tym jest niższa. Choć analizowane domy spełniły wymagania normowe obowiązujące w czasie, kiedy były wznoszone, po wprowadzeniu nowych przepisów nie spełniłby ich żaden. Wystarczy zmiana nośnika energii - z gazu na pelety - by wszystkie sprostały wymogom nowych warunków technicznych. Choć wartość zapotrzebowania na energię pierwotną zmniejszyła się pięcioipółkrotnie, koszty ogrzewania były podobne.

Jakie EP może mieć budynek energooszczędny, a jakie pasywny?
Całkowite zapotrzebowanie na energię pierwotną budynku pasywnego powinno wynosić około 55 kWh/m2/rok, natomiast do samych celów grzewczych 15 kWh/m2/rok energii użytkowej. W przypadku budynku energooszczędnego sytuacja jest bardziej skomplikowana - zapotrzebowanie na tę energię zależy od tego, czym dom będzie ogrzewany. Jeśli będzie ogrzewany peletami, może to być 18 kWh/m2/rok, przy zastosowaniu pompy ciepła - 86 kWh/m2/rok, a 127,4 kWh/m2/rok - gdy nośnikiem energii będzie gaz, węgiel lub olej opałowy. Gdyby taki dom był ogrzewany prądem, wówczas wartość jego zapotrzebowania na energię pierwotną wyniosłaby aż 340,4 kWh/m2/rok.

źródło: "Murator" 1/2009

Czy każdy budynek musi mieć świadectwo energetyczne?

W świetle przepisów Dyrektywy 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r. w sprawie charakterystyki energetycznej budynków oraz przepisów ustawy z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz.U Nr 191, poz. 1373), które w omawianym zakresie wejdą w życie z dniem 1 stycznia 2009 r., świadectwo charakterystyki energetycznej powinien posiadać każdy budynek zarówno nowy, jak i istniejący.

Powyższe wynika jednoznacznie z art. 5 ust. 3 ww. ustawy, zgodnie z którym dla każdego budynku oddawanego do użytkowania oraz budynku podlegającego zbyciu lub wynajmowi powinna być ustalona, w formie świadectwa, jego charakterystyka energetyczna, określająca wielkość energii wyrażoną w kWh/m2/rok niezbędnej do zaspokojenia różnych potrzeb związanych z użytkowaniem budynku. Wyjątek od określonej zasady wynika z art. 5 ust. 7 ww. ustawy, zgodnie z którym świadectwa charakterystyki energetycznej budynku nie sporządza się dla budynków:

1) podlegających ochronie na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami,
2) używanych jako miejsca kultu i do działalności religijnej,
3) przeznaczonych do użytkowania w czasie nie dłuższym niż 2 lata,
4) niemieszkalnych służących gospodarce rolnej,
5) przemysłowych i gospodarczych o zapotrzebowaniu na energię nie większym niż 50 kWh/m2/rok,
6) mieszkalnych przeznaczonych do użytkowania nie dłużej niż 4 miesiące w roku,
7) wolno stojących o powierzchni użytkowej poniżej 50 m2.

W świetle powyższego sporządzenia świadectwa charakterystyki energetycznej wymagają wszystkie budynki nowe i istniejące (w tym budynki przeznaczone na wynajem) z wyjątkiem budynków wymienionych powyżej w pkt 1-7.

źródło: "Inżynier Budownictwa" 11/2008

Odpowiedzialność karna osób odpowiedzialnych za sporządzenie lub posiadanie świadectw energetycznych budynków

W myśl przepisu art. 5 ustawy „Prawo budowlane" należy sporządzić świadectwo charakterystyki energetycznej dla każdego budynku, w szczególności projektowanego (art. 5 ust. 3) i oddawanego do użytkowania (art. 57 ust. 1 pkt 7) oraz podlegającego zbyciu lub wynajmowi (art. 63a).

Niewykonanie tego obowiązku podlega odpowiedzialności karnej jako wykroczenie z art. 93 ustawy „Prawo budowlane" (DzU z 2006 r. Nr 156, poz. 1118):

1) odpowiedzialność karna wynikająca z art. 93 pkt 1 stanowi, że kto: przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych w sposób rażący nie przestrzega przepisów art. 5, czyli także ust. 3-6 dotyczących sporządzania świadectwa charakterystyki energetycznej podlega karze grzywny;

2) odpowiedzialność karna wynikająca z art. 93 pkt 8 stanowi, że kto: nie spełnia obowiązku, o którym mowa w art. 62 ust. 1 (kontroli kotłów) i art. 62 ust. Ib, (kontroli instalacji grzewczej z kotłami o efektywnej nominalnej wydajności powyżej 20 kW użytkowanymi co najmniej 15 lat), podlega karze grzywny. Kary za wykroczenia wynikające z art. 93 orzeka organ nadzoru budowlanego na podstawie art. 94 „Prawa budowlanego", na podstawie ustawy „Kodeks wykroczeń" (DzU z 1998 r. Kr 113, poz. 717), zgodnie z art. 95 „Kodeksu postępowania" w sprawach o wykroczenia (DzU z 2001 r. Nr 106, poz. 1148).

źródło: "Polski Instalator" 10/2008

Jest metodologia! Wczoraj (6.11.2008) Minister Infrastruktury podpisał 3 rozporządzenia niezbędne do sporządzenia świadectwa charakterystyki energetycznej

Podpisane rozporządzenia to:
- Rozporządzenie w sprawie metodologii obliczania charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową oraz sposobu sporządzania i wzorów świadectw ich charakterystyki energetycznej
- Rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
- Rozporządzenie zmieniające rozporządzenie w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego
Zapraszamy do zapoznania się z ich treścią i życzymy przyjemnej lektury.

Podpisane rozporządzenie w sprawie charakterystyki energetycznej budynku, wraz z jednoczesnym znowelizowaniem dwóch istniejących rozporządzeń Ministra Infrastruktury: w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie oraz w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, stanowi wypełnienie ustaleń Dyrektywy Europejskiej 2002/91/WE w sprawie charakterystyki energetycznej budynków.

Przyjęty w rozporządzeniu wzór świadectwa energetycznego budynku obejmuje niezbędny zakres informacji dla jego użytkowników oraz ewentualnej ewidencji (rejestru) i kontroli jakości wykonywanych świadectw. Rozporządzenie określa też metodę obliczania i oceny charakterystyki energetycznej budynku i lokalu mieszkalnego przeznaczonego wyłącznie do mieszkania, metodę obliczania i oceny charakterystyki energetycznej dla pozostałych typów budynków oraz określa zasady postępowania przy sporządzaniu charakterystyki energetycznej w przypadku budynków o funkcjach mieszanych.

źródło: mi.gov.pl

UWAGA! Zapraszamy na pierwszą edycję szkolenia dla osób chętnych do zdobycia uprawnień! Rekrutacja rozpoczęta!

Kurs rozpoczyna się 20 grudnia.
Zapraszamy do uczestnictwa w szkoleniu!
Szczegółowe informacje o szkoleniu i zapisach znajdą Państwo w zakładce Kurs świadectwa energetyczne.

Protest PIIB. Prezes Krajowej Rady PIIB Zbigniew Kaczmarek apeluje w liście do Ministra Infrastruktury Cezarego Grabarczyka o zmianę w przepisach dotyczących świadectw charakterystyki energetycznej

PIIB w liście (17 września 2008) do ministra infrastruktury zaprotestowała przeciwko nieuwzględnieniu w nowej wersji nowelizacji Prawa budowlanego dotyczącej sporządzania charakterystyki energetycznej budynku, niektórych istotnych wniosków zgłaszanych w ogólnopolskich konsultacjach społecznych przez środowiska inżynierskie.

Oto jego treść:

Szanowny Pan Cezary Grabarczyk, Minister Infrastruktury

W imieniu środowiska projektantów i wykonawców budowlanych, Polska Izba Inżynierów Budownictwa wyraża uznanie dla podjętej przez Ministerstwo Infrastruktury inicjatywy zmiany ustawy Prawo budowlane, ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw, a w szczególności dla kierunku i uzasadnienia proponowanych zmian.

Jesteśmy uczestnikami prowadzonych konsultacji społeczno-środowiskowych o niespotykanej dotąd skali. Te bezprecedensowe, obejmujące cały kraj spotkania stwarzają możliwość przygotowania projektu odpowiadającego rzeczywistym potrzebom podmiotów uczestniczących w szeroko rozumianym procesie budowlanym i odbiorców tego rodzaju usług. Wyrażamy głęboką nadzieję, że efektem wspólnych prac będzie projekt powszechnie akceptowalny uwzględniający specyfikę branży.

Rekapitulacją tych konsultacji środowiskowych jest tekst projektu z dnia 5 września 2008 r. Z satysfakcją rejestrujemy fakt uwzględnienia w w/w projekcie niektórych postulatów zgłoszonych przez nasz samorząd w toku konsultacji. Wyrażamy nadzieję, że efekt współpracy w toku dalszych prac będzie satysfakcjonujący dla obu stron.

W powyższym kontekście tym większe zdziwienie budzić musi sposób postępowania z innym projektem nowelizacji ustawy Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw z dnia 25.08.2008r. opublikowanym na stronie internetowej Ministerstwa Infrastruktury. Co prawda ten całkowicie niefortunny projekt został po kilku dniach zastąpiony nowym tekstem z dnia 08.09.2008r., ale główne wady projektu nie zostały usunięte.

Sprzeciw budzić musi przede wszystkim przygotowywanie nowego projektu bez jakichkolwiek konsultacji w sytuacji, gdy trwają szeroko konsultowane prace nad kompleksową nowelizacją Prawa budowlanego.

Zastosowana metoda legislacyjna może wskazywać na niezrozumiałą i sprzeczną z zasadami tworzenia prawa chęć wprowadzenia bocznym wejściem zmian społecznie nieakceptowanych. Działanie takie zmierza do zaprzepaszczenia efektów wielomiesięcznych prac prowadzonych z ogromnym zaangażowaniem pracowników resortu infrastruktury, wojewodów i branży budowlanej.

W ocenie Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa projekt wbrew jego uzasadnieniu nie stanowi prawidłowej implementacji Dyrektywy 2002/91/WE Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej z dnia 16 grudnia 2002 r. i jest sprzeczny z jej art. 10.

Zgodnie z art. 10 dyrektywy świadectwo energetyczne powinno być wykonywane w sposób niezależny przez wykwalifikowanych i/lub akredytowanych ekspertów.

Projekt w swoim uzasadnieniu wskazuje, że świadectwo energetyczne powinny wykonywać osoby posiadające kwalifikacje i doświadczenie z tytułu wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, ale postulat ten nie jest realizowany w tekście projektu.

Polska Izba Inżynierów Budownictwa jako samorząd zawodowy skupiający wszystkie osoby posiadające niezbędne w omawianym zakresie doświadczenie i umiejętności oraz ustawowe prawo wnosi o dokonanie w projekcie następujących zmian:

w art. 5 ust. 8 pkt 2:
„2) ukończyła co najmniej studia wyższe w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym na kierunku: architektura, budownictwo, inżynieria środowiska, elektrotechnika lub pokrewne.”,

w art. 5 ust. 8 pkt 4:
„4) posiada uprawnienia budowlane bez ograniczeń do projektowania albo kierowania robotami budowlanymi w specjalności architektonicznej, konstrukcyjno-budowlanej lub instalacyjnej i jest członkiem samorządu zawodowego lub odbyła szkolenie i złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin przed ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej.”.

Obecne brzmienie projektu umożliwia uzyskiwanie uprawnień do wykonywanie świadectwa energetycznego wszystkim osobom z wyższym wykształceniem magisterskim bez względu na kierunek studiów, co z całą pewnością nie mogło być zamiarem projektodawców.

Propozycja, aby świadectwa energetyczne mogła sporządzać osoba, która ukończyła studia magisterskie (każdego kierunku) odbyła szkolenie (50 godz.) i złożyła egzamin przed ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej jest nieodpowiedzialna i sprzeczna z art. 10 dyrektywy. Państwo Polskie jest zobowiązane do zapewnienia, aby świadectwo było wykonywane przez wykwalifikowanych ekspertów. Podstawę takiej wiedzy dają wyłącznie studia zawodowe na kierunku architektura, budownictwo, inżynieria środowiska, elektrotechnika lub kierunkach pokrewnych. Nie jest możliwe uzyskanie wiedzy po odbyciu jedynie kursu bez wcześniejszej gruntownej podbudowy uzyskanej na studiach zawodowych.

Wskazuje na to implementacja Dyrektywy w innych krajach Unii Europejskiej. Np. w Niemczech świadectwa energetyczne mogą przygotowywać architekci, inżynierowie budowlani a także inni inżynierowie, którzy mają przygotowanie zawodowe, podobnie w Belgii, we Włoszech i Wielkiej Brytanii wymagane jest posiadanie wyższego wykształcenia zawodowego.

W świetle powyższych prezentowane w projekcie traktowanie umiejętności wykonania świadectwa energetycznego jako nowego zawodu uzyskanego bez ugruntowanej studiami wiedzy z dziedziny, w szczególności fizyki budowli, po kilkudziesięciu godzinnym kursie jest co najmniej niezrozumiałe i musi budzić uzasadniony sprzeciw.

Cele dyrektywy nie zostaną osiągnięte, jeżeli nałożone nią obowiązki wykonywać będą osoby nie posiadające rzeczywistej wiedzy i przygotowania zawodowego.

Ponadto propozycja zapisu art. 52 ust.3 projektu ustanawiająca ograniczenia w możliwości wykonywania świadectwa energetycznego przez osoby posiadające do tego kwalifikacje jest sprzeczna nie tylko z dyrektywą, ale także ogranicza konstytucyjne prawa osób posiadających uprawnienia.

Niestety brak jest w projekcie uzasadnienia do wprowadzenia tego rodzaju regulacji, co uniemożliwia rzeczowe ustosunkowanie się do problemu.

Niezrozumiałe jest, dlaczego zdaniem projektodawców osoba sporządzająca świadectwo charakterystyki energetycznej budynku, lokalu mieszkalnego lub części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową nie może:
1) być uczestnikiem procesu budowlanego, w wyniku którego wybudowano ten budynek, lokal mieszkalny lub tą część budynku stanowiącą samodzielną całość techniczno-użytkową, lub
2) być wykonawcą robót budowlanych wykonanych w tym budynku, lokalu mieszkalnym lub w tej części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową, lub
3) być właścicielem lub zarządcą tego budynku, lokalu mieszkalnego lub tej części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową, lub
4) posiadać spółdzielczego własnościowego prawa do tego lokalu mieszkalnego, lub
5) mieć powiązań kapitałowych lub być związana umowami cywilnoprawnymi z osobami wymienionymi w pkt 1-4, w sposób, który podważałby obiektywność i rzetelność sporządzania świadectwa charakterystyki energetycznej tego budynku, lokalu mieszkalnego lub tej części budynku stanowiącej samodzielną całość techniczno-użytkową.

Przecież sporządzenie świadectwa energetycznego, zwłaszcza dla nowych budynków, które zostały zaprojektowane i wykonane przez osoby sprawujące samodzielne funkcje techniczne w budownictwie, reprezentujące zawód zaufania publicznego powinno być zadaniem tych osób nierozerwalnie związanym z procesem budowlanym. Inwestor powinien otrzymywać przy odbiorze budynku komplet dokumentów umożliwiających jego Użytkowanie, w tym świadectwo charakterystyki energetycznej a nie poszukiwać osoby trzeciej, która mu ten dokument sporządzi i to na podstawie dokumentów będących w posiadaniu projektanta i wykonawcy budynku.

Prawo powinno ułatwiać proces budowlany a nie stawiać przed inwestorami kolejne zadania. Tego rodzaju przepisy stają w opozycji do pozostałych wysiłków Pana Ministra zmierzających do przyspieszenia i ułatwienia procesów budowlanych. Wnosimy o rezygnację w projekcie z zapisu art. 5^2 ust.3.

Wnosimy o uwzględnienie powyższego stanowiska w toku dalszych prac legislacyjnych i deklarujemy wszelką niezbędną pomoc w należytym przygotowaniu projektu i osiągnięciu jego celów.

prof. Zbigniew Grabowski Prezes Krajowej Rady PIIB

źródło: "Inżynier Budownictwa" (październik 2008)

Kto będzie mógł wystawić takie świadectwo?

Świadectwo energetyczne jest dokumentem przygotowywanym przez specjalistę, niezależnego eksperta, ważnym 10 lat. Świadectwa energetycznego dla konkretnego budynku nie może przygotowywać jego projektant, kierownik budowy czy zarządzający tym budynkiem, a także jego właściciel. Do sporządzania świadectw uprawniona będzie automatycznie zgodnie z ustawą grupa osób posiadających uprawnienia budowlane do projektowania - około 80 tys. osób. Do tego dojdzie grupa osób, które przeszkolą się i zdadzą egzamin. Ponadto w II połowie 2009 r. zakończy się pierwsza edycja studiów podyplomowych (na uczelniach z zatwierdzonym przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego programem) uprawniających do sporządzania świadectw charakterystyki energetycznej zgodnie z art. 5 ust. 11 ustawy Prawo Budowlane.

W myśl postanowień ustawy z dnia 19 września 2007 r. o zmianie ustawy Prawo Budowlane (Dz. U. z 2007 r. nr 191, poz. 1373), świadectwo charakterystyki energetycznej budynku może sporządzać osoba, która: 1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych; 2) ukończyła co najmniej studia magisterskie, w rozumieniu przepisów o szkolnictwie wyższym; 3) nie była karana za przestępstwo przeciwko mieniu, wiarygodności dokumentów, obrotowi gospodarczemu, obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi lub za przestępstwo skarbowe; 4) posiada uprawnienia budowlane do projektowania w specjalności architektonicznej, konstrukcyjno-budowlanej lub instalacyjnej albo odbyła szkolenie i złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin przed ministrem właściwym do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej (kursy świadectwa energetyczne szkolenia). Za równorzędne z odbyciem szkolenia oraz złożeniem z wynikiem pozytywnym egzaminu uznaje się ukończenie, nie mniej niż rocznych, studiów podyplomowych na kierunkach: architektura, budownictwo, inżyniera środowiska, energetyka lub pokrewne w zakresie audytu energetycznego na potrzeby termomodernizacji oraz oceny energetycznej budynków. Obywatel państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, może dokonywać oceny energetycznej budynku albo lokalu mieszkalnego i sporządzać świadectwo charakterystyki energetycznej budynku albo lokalu mieszkalnego po uznaniu kwalifikacji nabytych w tych państwach, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 26 kwietnia 2001 r. o zasadach uznawania nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych (Dz.U. nr 87, poz. 954, z późn. zm.).

źródło: mi.gov.pl (artykuł z dnia 8.10.2008)

Co to jest świadectwo charakterystyki energetycznej?

Obowiązek posiadania świadectwa charakterystyki energetycznej nieruchomości (popularnie certyfikatu energetycznego, paszportu energetycznego) wynika z prawa europejskiego. Zobowiązania państw członkowskich Unii Europejskiej zapisane w Dyrektywie 2002/91/EC, zostały wprowadzone do polskiego prawa przez nowelizację ustawy Prawo budowlane. Celem wprowadzenia świadectw jest promowanie budownictwa efektywnego energetycznie. Dzięki informacjom zawartym w świadectwie właściciel, najemca, użytkownik będzie mógł określić orientacyjne roczne zapotrzebowanie na energię, a tym samym koszt utrzymania związany z zapotrzebowaniem na energię.

Od stycznia 2009 certyfikat będzie obowiązkowy dla wszystkich nowopowstałych nieruchomości oraz używanych wprowadzanych do obrotu (sprzedawanych lub wynajmowanych). Świadectwo jest sporządzane na podstawie oceny energetycznej, polegającej na określeniu wielu różnych parametrów energetycznych (zintegrowanej charakterystyce energetycznej).

Podstawą do sporządzenia zintegrowanej charakterystyki jest charakterystyka energetyczna budynku, określona w projekcie budowlanym lub dla budynku istniejącego, jeśli brak jest dla niego dokumentacji projektowej - wyznaczana w wyniku inwentaryzacji. Charakterystyka energetyczna jest to zbiór danych i wskaźników energetycznych budynku dotyczących obliczeniowego zapotrzebowania budynku na energię na cele centralnego ogrzewania, ciepłej wody, wentylacji i klimatyzacji, a w przypadku budynku użyteczności publicznej także oświetlenia.

źródło: mi.gov.pl (artykuł z dnia 3.06.2008)